3. maí 2005

Glókollastofninn hruninn!

Nú í vor kannaði Náttúrustofa Vesturlands útbreiðslu glókolls ( Regulus regulus ) á Vesturlandi eins og vorin tvö þar á undan. Svo virðist sem glókollum hafi fækkað verulega frá fyrra ári eftir fjölgun og útbreiðsluaukningu árið á undan, því nú fundust glókollar aðeins á tveim svæðum af þeim 43 sem leitað var á, samanborið við 20 af 43 svæðum í fyrra.

Talið er að glókollur hafi fyrst orpið á Íslandi í kjölfar þess að óvenjulega margir einstaklingar hröktust hingað til lands haustið 1995 (Gunnlaugur Pétursson og Gunnlaugur Þráinsson 1997).

Í glókollaleit Náttúrustofunnar árið 2003 fundust glókollar á 9 stöðum af 38 (24%) en árið 2004 voru glókollar á 20 af 43 stöðum (47%). Í ár eru sem sagt glókollar á 2 af 43 stöðum (5%). Þessar tölur eru allar lágmarkstölur, því hugsanlegt er að glókollur finnist í skógi þótt hann svari ekki glókollasöngnum sem spilaður var af geisladiski.

Orsakir þessarar fækkunar eru ekki kunnar, þótt nokkrar tilgátur hafi verið settar fram. Ekki er þó ólíklegt að tíðafar og/eða breytingar á fæðuframboði hafi þar leikið lykilhlutverk.

(ljósmynd: Daníel Bergmann)