Ég vil gerast áskrifandi að fréttum NSV
2. janúar 2006
Hrakinn himbrimi
Á Náttúrustofunni hófst nýja árið með því að Daði Jóhannesson kom með hrakinn himbrima, sem hann hafði fundið mjög slappan í Stykkishólmshöfn á nýársdag. Að öðru leyti en því að vera mjög horaður var erfitt að sjá hvað amaði að fuglinum. Hlúð var að honum eftir fremsta megni en það dugði ekki til, því hann var dauður þegar að var komið næsta morgun. Meðfylgjandi ljósmynd var tekin af fuglinum lifandi í gær. Á henni má sjá að hann er nánast í sumarbúningi en langflestir himbrimar eru í vetrarbúningi um þessar mundir og líta út eins og efri fuglinn á meðfylgjandi teikningu. Neðri myndin sýnir fugl í sumarbúningi.
![]() |
![]() |
Háskólasetur í Stykkishólm
Háskólasetur Snæfellsness verður stofnað í Stykkishólmi á árinu 2006. Þetta kemur fram í nýsamþykktu fjárlagafrumvarpi frá Alþingi. Náttúrustofa Vesturlands og Stykkishólmsbær hafa á undanförnum mánuðum unnið að málinu í samvinnu við Háskóla Íslands og er sú vinna nú að bera ávöxt. Gert er ráð fyrir að Háskólasetur Snæfellsness verði rannsóknasetur, þar sem unnið verður að náttúrurannsóknum í náinni samvinnu við Náttúrustofuna. Til að byrja með verður einn starfsmaður ráðinn en vonir standa til að í framtíðinni verði þeir fleiri og að nemar í framhaldsnámi í náttúrufræðum muni nýta sér aðstöðuna í Stykkishólmi. Þeir sem vilja kynna sér nánar út á hvað hugmyndin gengur, geta skoðað greinargerð hér.
28. nóvember 2005
Litla kálfiðrildi í Stykkishólmi

Fimmtudaginn 24. nóvember sl. fann Símon Karl Sigurðarson óvenjulegt
fiðrildi á flögri í eldhúsi í Lágholti. Hann kom með það til greiningar á
Náttúrustofu Vesturlands og kom í ljós að um var að ræða fiðrildi sem
ýmist er nefnt litla kálfiðrildi eða litli kálskjanni (Artogeia rapae
eða Pieris rapae). Líklegast er að fiðrildið, sem er mjög algengt
um alla Evrópu, að fjarlægum eyjum eins og Íslandi undanskildum, hafi
borist á heimili Símonar með grænmeti eða ávöxtum. Vænghaf fiðrildisins er
um 45 mm. Lirfan lifir á káli og veldur ásamt frænda sínum, stóra
kálskjanna eða stóra kálfiðrildi ( Pieris brassicae L.), töluverðu
tjóni. Fiðrildið berst hingað öðru hvoru en hefur ekki náð að festa sig í
sessi.
Fleiri
myndir af litla kálfiðrildi
8. nóvember 2005
Náttúrustofuþing á Húsavík
Sjö náttúrustofur starfa á landinu. Forstöðumenn og hluti af starfsfólki þeirra og stjórnarmönnum komu saman í Hvalamiðstöðinni á Húsavík 3.-4. nóvember síðastliðinn til að ræða sín mál en á Húsavík starfar yngsta náttúrustofa landsins, Náttúrustofa Norðausturlands. Fundurinn var gagnlegur og er ljóst að samstarf milli náttúrustofa fer vaxandi. Ný stjórn Samtaka náttúrustofa (SNS) var kosin en hana skipa Sveinn Kári Valdimarsson, formaður, Ingvar A. Sigurðssson og Guðrún Á. Jónsdóttir.
Eftir hádegi seinni daginn var haldið opið málþing þar sem starfsemi náttúrustofa var kynnt ásamt því að haldin voru áhugaverð erindi um klasa og náttúrustofur, fræðasetur, þjóðgarðinn í Jökulsárgljúfrum og ástand rjúpnastofnsins og horfur. Málþingið var vel sótt og sköpuðust þar fjörlegar umræður.
![]() |
Myndir (Ingvar A. Sigurðsson)
1. Samstarfssamningur Samtaka náttúrustofa og Hólaskóla – háskólans á Hólum undirritaður.
2. Hluti gesta á Náttúrustofuþingi.
3. Umhverfisráðherra, Sigríður Anna Þórðardóttir, hélt ræðu við upphaf þingsins.
Fyrirlestur um rjúpuna
Fyrirlestur verður haldinn um rjúpuna miðvikudaginn 2. nóvember nk. kl. 20:00 á ráðhúsloftinu í Stykkishólmi. Í fyrirlestrinum mun Ólafur K. Nielsen, fuglafræðingur á Náttúrufræðistofnun Íslands, fjalla almennt um lifnaðarhætti rjúpunnar, nytjar okkar manna af rjúpunni og ræða breytingar á stærð rjúpnastofnsins síðastliðin 50 ár. Hann mun lýsa langtíma hnignun stofnsins og koma með mögulegar skýringar á þeirri þróun.
Fyrirlesturinn er í boði Náttúrustofu Vesturlands og
Umhverfishóps Stykkishólms. Aðgangur er ókeypis og allir eru
velkomnir.
13. október 2005
Þann 6. október sl. stóð Umhverfishópur Stykkishólms fyrir skoðunarferð á virkjanasvæði Múlavirkjunar á Snæfellsnesi. Á þriðja tug fullorðinna og myndarlegur barnahópur mætti í ferðina. Farið var að stöðvarhúsinu, stíflu efst í Straumfjarðará og að Hraunsfjarðarvatni. Áhugi fólks fyrir framkvæmdunum var mikill og sköpuðust líflegar umræður á staðnum. Meðfylgjandi eru fáeinar myndir úr ferðinni.
|
Hluti hópsins við stöðvarhúsið við Straumfjarðará í Dufgusdal. |
Göngubrú hefur verið sett yfir Straumfjarðará að stöðvarhúsinu. |
|
Stíflan efst í Straumfjarðará. |
Hluti hópsins við Hraunsfjarðarvatn. Horn í baksýn. |
Vistvernd í verki
Í kvöld mun Umhverfishópur Stykkishólms standa fyrir
fyrirlestri um verkefnið "Vistvernd í verki". Bryndís Þórisdóttir,
verkefnisstjóri mun flytja fyrirlesturinn og svara spurningum. Þeir sem
vilja kynna sér verkefnið nánar geta heimsótt heimasíðu Landverndar á
http://www.landvernd.is/vistvernd/ .
Fyrirlesturinn verður á ráðhúsloftinu í Stykkishólmi og hefst kl. 20:00.
Allir hjartanlega velkomnir.
4. október 2005
Nýtt símanúmer Náttúrustofu Vesturlands
Nýtt símkerfi hefur verið tekið í notkun hjá Stykkishólmsbæ og Náttúrustofu Vesturlands. Símanúmer Náttúrustofunnar er 433-8121 og bein númer starfsmanna eru eftirfarandi:
| Róbert Arnar Stefánsson | 433-8122 |
| Menja von Schmalensee | 433-8121 |
| Sigríður E. Elisdóttir | 433-8121 |
| Þórunn Sigþórsdóttir | 433-8123 |
| Sigrún Bjarnadóttir | 433-8123 |
16. september 2005
Grunnskólakrakkar
skoða lífríki sjávar
Í gær og í dag hafa þrír bekkir Grunnskólans í Stykkishólmi, annar, þriðji og nýjundi, heimsótt Náttúrustofu Vesturlands. Tilgangurinn var að fræðast um fiska í sjó. Fiskmarkaður Íslands útvegaði fiska og voru þeir skoðaðir að utan og innan. Börnin sýndu mikinn áhuga og er þökkuð heimsóknin.
1. september 2005
Umhverfisfulltrúi kominn til starfa
Í dag hóf störf á Náttúrustofunni Þórunn Sigþórsdóttir, ferðamálafræðingur, sem ráðin hefur verið í starf umhverfisfulltrúa. Um hálft starf er að ræða en hún mun vinna að umhverfismálum sveitarfélaga á Snæfellsnesi í tengslum við vottun þeirra hjá samtökunum Green Globe 21. Þórunn er boðin velkomin til starfa.
26. ágúst 2005
Flundra breiðist út
Í sumar hafa Náttúrustofu Vesturlands
borist nokkrar tilkynningar um flatfiska í ám og vötnum. Er hér um að ræ
ða
flundrur (Platichthys flesus) sem nýlega hafa numið land á Íslandi
og virðast vera orðnar nokkuð algengar um sunnan-
og vestanvert landið. Það sem gerir flundruna ólíka flestum öðrum
sjávarfiskum er að hún sækist eftir ísöltu vatni og finnst gjarnan í og
við árósa, lón og firði með lágri seltu. Hún þolir einnig ferskt vatn
stutta stund og gengur jafnvel upp í ár og vötn. Flundran er útbreidd um
grunnsævi Evrópu allt frá Miðjarðar- og Svartahafi í suðri til
norðurstranda Skandinavíu og Rússlands í norðri. Þar til nýlega fannst hún
ekki við Ísland en síðustu misseri hefur orðið vart við flundrur t.d. í
Ölfusá, Varmá og Hlíðarvatni á Suðurlandi. Á Snæfellsnesi hafa flundrur
fundist í Straumfjarðará, Staðará, Lárvaðli og Hraunsfirði ofan stíflu.
Flundran getur orðið um 30 cm löng og eru árlega um 10 þúsund tonn af henni veidd í gildrur og net í Evrópu.
8. júní 2005
Fuglaskoðun Náttúrustofunnar
Síðastliðinn laugardag fór 13 manna hópur í fuglaskoðunarferð í boði Náttúrustofu Vesturlands. Farið var í blíðskaparveðri hringinn í kringum Snæfellsnes. Alls sáust 42 tegundir fugla, en athyglisverðast var þó að sjá skutulandarpar á Hofgarðatjörn og hvorki fleiri né færri en 11 skeiðandarsteggi á vötnunum í Staðarsveit. Að auki sást háhyrningsvaða út af Hellnum.
Þær tegundir sem sáust voru: Fýll, toppskarfur, álka, stuttnefja, langvía, tjaldur, sandlóa, heiðlóa (lóa), lóuþræll, tildra (dauð), hrossagaukur, spói, jaðrakan, stelkur, óðinshani, hettumáfur, rita, svartbakur, sílamáfur, hvítmáfur, kjói, kría, álft, grágæs, stokkönd, rauðhöfðaönd, skeiðönd, skúfönd, duggönd,straumönd, æðarfugl, toppönd, skutulönd, lómur, flórgoði, rjúpa, þúfutittlingur, maríuerla, steindepill, skógarþröstur, hrafn og stari.
25. maí 2005
Umhverfisfulltrúi
Náttúrustofa Vesturlands í Stykkishólmi auglýsir eftir umhverfisfulltrúa til að sinna umhverfismálum sveitarfélaganna fimm á Snæfellsnesi. Um er að ræða 50% stöðu, sem felur í sér eftirfylgni og vinnu vegna Green Globe 21 vottunar sveitarfélaganna ásamt vinnu að málefnum Staðardagskrár 21.
Umsækjandi þarf að hafa áhuga á umhverfismálum, hafa góða enskukunnáttu og samskiptahæfileika. Þá er nauðsynleg þekking á helstu tölvuforritum, s.s. Word, Excel og Powerpoint. Menntun eða reynsla á sviði umhverfismála eða náttúrufræða er æskileg en ekki skilyrði.
Um réttindi og skyldur fer skv. kjarasamningum Launanefndar sveitarfélaga.
Umsóknum ásamt upplýsingum um menntun og starfsferil skal skila bréfleiðis til Náttúrustofu Vesturlands fyrir 15. júní. Nánari upplýsingar veitir Menja í s. 438 1122 eða menja@nsv.is.
Náttúrustofa Vesturlands, Hafnargötu 3, 340 Stykkishólmi.
|
20. maí 2005
Vöktun rjúpunnar
Um þessar mundir standa yfir talningar vegna vöktun rjúpnastofnsins. Verkefnið er undir stjórn Ólafs K. Nielsen, fuglafræðings á Náttúrufræðistofnun Íslands, en unnið í samstarfi við náttúrustofur og áhugafólk víða um land. Meðal þess sem er gert, er að heimsækja sömu svæði á hverju vori og telja rjúpur. Fjögur slík svæði eru á umráðasvæði Náttúrustofu Vesturlands, eitt við Hundastapa á Mýrum en þrjú við sunnanverðan Breiðafjörð, þ.e. í Litla-Langadal, við Dunká og á Dagverðarnesi (1. mynd).
Náttúrustofa Vesturlands hefur aðstoðað Ólaf K. Nielsen við talningar við Hundastapa en sér alfarið um talningar við Dunká með aðstoð Reynis Halldórssonar úr Stykkishólmi. Svæðið milli ánna Dunkár og Skraumu hefur nú verið talið árlega frá vorinu 2001 og hefur fjöldi fugla sveiflast umtalsvert (2. mynd). Fjöldi rjúpukarra er talinn besti mælikvarðinn á þéttleika rjúpna en hann hefur verið frá 7-18 þessi fimm fyrstu ár vöktunar á þessu svæði. Athygli vekur fækkun í ár, ólíkt því sem gerst hefur víðast hvar annars staðar um landið. Þó verður að hafa í huga að þetta er aðeins lítið svæði og geta tilviljanakenndar sveiflur því haft mun meiri áhrif en á landsvísu.
3. mynd. Rjúpukarri í Sauraskógi vorið 2005 (ljósm. Róbert A. Stefánsson)
|
1. mynd: Talningarreitir vegna vöktunar rjúpnastofnsins. (Úr Ólafur K. Nielsen, Jenný Brynjarsdóttir og Kjartan Magnússon (2004.) Vöktun rjúpnastofnsins 1999-2003. Fjölrit Náttúrufræðistofnunar nr. 47.) 2. mynd: Svæðið milli ánna Dunkár og Skraumu hefur nú verið talið árlega frá vorinu 2001 og hefur fjöldi fugla sveiflast umtalsvert. |
3. maí 2005
Glókollastofninn hruninn!
Nú í vor kannaði Náttúrustofa Vesturlands útbreiðslu
glókolls (Regulus regulus) á Vesturlandi eins og vorin tvö þar á
undan. Svo virðist sem glókollum hafi fækkað verulega frá fyrra ári eftir
fjölgun og útbreiðsluaukningu árið á undan, því nú fund
ust
glókollar aðeins á tveim svæðum af þeim 43 sem leitað var á, samanborið
við 20 af 43 svæðum í fyrra.
Talið er að glókollur hafi fyrst orpið á Íslandi í kjölfar þess að óvenjulega margir einstaklingar hröktust hingað til lands haustið 1995 (Gunnlaugur Pétursson og Gunnlaugur Þráinsson 1997).
Í glókollaleit Náttúrustofunnar árið 2003 fundust glókollar á 9 stöðum af 38 (24%) en árið 2004 voru glókollar á 20 af 43 stöðum (47%). Í ár eru sem sagt glókollar á 2 af 43 stöðum (5%). Þessar tölur eru allar lágmarkstölur, því hugsanlegt er að glókollur finnist í skógi þótt hann svari ekki glókollasöngnum sem spilaður var af geisladiski.
Orsakir þessarar fækkunar eru ekki kunnar, þótt nokkrar tilgátur hafi verið settar fram. Ekki er þó ólíklegt að tíðafar og/eða breytingar á fæðuframboði hafi þar leikið lykilhlutverk.
(ljósmynd: Daníel Bergmann)
28. apríl 2005
Fuglafyrirlestur vel sóttur
Í gærkvöldi hélt Guðmundur A. Guðmundsson fyrirlestur á ráðhúsloftinu í Stykkishólmi um farfugla, þar sem hann fjallaði m.a. um hæfileika þeirra til rötunar. Margt athyglisvert kom fram í máli Guðmundar en meðal þess var að fuglar nota sólaráttavita, segulsvið jarðar, stjörnur, lykt, hljóð o.fl. til að rata á milli vetrar- og sumardvalarstaða sinna. Sumir þeirra ferðast þúsundir kílómetra á tiltölulega skömmum tíma tvisvar á ári. Fyrirlesturinn var vel sóttur og sköpuðust áhugaverðar umræður í kjölfarið.
Um 30 manns mættu á fyrirlestur um fugla, sem Náttúrustofa Vesturlands stóð fyrir í Stykkishólmi í gær.
25. apríl 2005
Hvernig rata fuglarnir?
Næstkomandi miðvikudagskvöld (27. apríl) boðar Náttúrustofa Vesturlands til fyrirlestrar um farfugla: Hvernig rata farfuglarnir? Fyrirlesari er Guðmundur A. Guðmundsson, fuglafræðingur á Náttúrfræðistofnun Íslands. Fyrirlesturinn verður haldinn á ráðhúsloftinu, Hafnargötu 3, kl. 20:00. Aðgangur er ókeypis og allir eru velkomnir meðan húsrúm leyfir.
22. apríl 2005
Útbreiðsla glókolls á Vesturlandi
Glókollur er nýlegur landnemi en hefur fjölgað hratt og breiðst út síðastliðin 10 ár. Náttúrustofa Vesturlands hefur kannað útbreiðslu glókolls á Vesturlandi á svæðinu frá Hvalfjarðarbotni norður í Gilsfjörð. Nánar má lesa um útbreiðslu glókolls í nýlegri grein sem birt var í Blika í febrúar sl. og skrifuð var af Róberti Arnari Stefánssyni og Sigrúnu Bjarnadóttur. Einnig má nálgast greinina hér.
12. apríl 2005
Snjógæs á Hvanneyri
Á sunnudag sást snjógæs (Anser caerulescens) innan um aðrar gæsir á Hvanneyri í Borgarfirði. Snjógæsir sjást árlega á Íslandi, oftast í fylgd blesgæsa (Anser albifrons), sem fara um Ísland vor og haust á milli vetrarstöðva á Írlandi og Skotlandi og varpstöðva á V-Grænlandi. Snjógæsin verpur í Alaska, á heimskautasvæðum Kanada og á NV-Grænlandi.
Mikill fjöldi blesgæsa hefur viðdvöl á Hvanneyri en þar hefur ákveðið svæði af þeim sökum verið verndað með svokallaðri búsvæðavernd.

6. apríl 2005
Skýrsla um ástand skólpmála í Stykkishólmi
Náttúrustofa Vesturlands hefur gefið út skýrslu um ástand sjávar við strendur Stykkishólms með tilliti til saurgerlamengunar. Skýrslan byggir á rannsókn þar sem fylgst var með gerlamengun í sjó og fjörum við útrásir í bænum í heilt ár. Niðurstöðurnar munu gagnast við hönnun og ákvarðanatöku varðandi framkvæmdir sem leggja þarf út í til að uppfylla reglugerðir sem nú styttist í að taki að fullu gildi.
22. mars 2005
Vorið er á næsta leyti. Eitt skýrasta dæmi þess er að farfuglarnir eru byrjaðir að koma til landsins. Einn sá fyrsti, sílamáfurinn, kemur jafnan til landsins í mars en svo tínast tegundirnar inn allt fram í maí. Hann hefur sést á suðvesturhorni landsins undanfarna daga en virðist ekki enn kominn á Snæfellsnes. Aðrar tegundir sem eru farnar að tínast til landsins en eru að litlu leyti komnar á Snæfellsnes eru hettumáfar, skógarþrestir, tjaldar, álftir og gæsir. Í gær sá svo Tómas G. Gunnarsson, fuglafræðingur, fyrstu tvær brandendurnar í grennd við varpstöðvarnar í Borgarfirði, nánar tiltekið á Borgarvogi við Borgarnes. Þær hafa aldrei fyrr sést jafn snemma á Íslandi.
Náttúrustofa Vesturlands tekur gjarnan við upplýsingum um komu farfugla á Vesturlandi í síma 438 1122.
Í dag 16. mars, klukkan 12.15, mun Róbert Arnar Stefánsson, forstöðumaður Náttúrustofu Vesturlands flytja erindið “Eru viðhorf til minksins á rökum reist?” á Hrafnaþingi Náttúrufræðistofnunar Íslands í Möguleikhúsinu (http://www.ni.is/efst/erindi_robert_menja_05.html).
Óhætt er að fullyrða að minkurinn sé á meðal óvinsælustu dýra landsins. Margir Íslendingar hafa sterkar skoðanir á honum, lífsháttum hans og áhrifum á aðrar tegundir og eru þessi viðhorf að jafnaði neikvæð. Sagt verður frá niðurstöðum íslenskra rannsókna sem hjálpað gætu til við að varpa ljósi á það hvort viðhorfin til minksins séu á rökum reist.
Aðskotadýr í íslenskri náttúru
Þrátt fyrir efasemdaraddir í upphafi, átti minkur ekki í erfiðleikum með að glíma við íslenska náttúru og skapaði sér fljótlega orðspor sem öflugt og afkastamikið rándýr sem léti fátt lifandi óáreitt. Af þeim sökum er dýrið oft stórt í hugum þeirra sem minna til hans þekkja og grimmt í augum flestra. Meirihluti fólks er þeirrar skoðunar að minkurinn sé aðskotadýr í náttúru landsins, sem eigi að uppræta ef mögulegt er. En er það raunhæfur möguleiki?
Áhrif á aðrar tegundir
Neikvætt orðspor minksins hefur einkum mótast af því að fái hann tækifæri til, drepur hann gjarnan meira en hann kemst yfir að éta. Þannig eru mörg dæmi um að minkur hafi á skömmum tíma skemmt eða eyðilagt þétt vörp nokkurra fuglategunda, einkum sjófugla. Þannig getur hann haft töluverð svæðisbundin áhrif og líklegt er að hann hafi átt þátt í fækkun tegunda á landsvísu, þótt sennilega sé algengara að áhrif hans séu minni.
Í fyrirlestrinum mun Róbert fjalla um framangreind viðhorf til minksins og sýna rannsóknaniðurstöður sem tengjast þeim beint og óbeint.
25. febrúar 2005
Ísland örum skorið
Á næsta fundi Umhverfishóps Stykkishólms, sem haldinn verður á ráðhúsloftinu nk. fimmtudag (3. mars) kl. 21.00, verður umfjöllunarefnið virkjanaáform íslenskra stjórnvalda. Kynntur verður bæklingurinn "Ísland örum skorið" sem nýlega var gefinn út. Auk þess verður fjallað stuttlega um "Rammaáætlun um nýtingu vatnsafls og jarðvarma" þar sem metnir hafa verið helstu virkjanakostir með tilliti til orkugetu, hagkvæmni og umhverfisáhrifa.
Mætum öll og kynnum okkur þessi mál svo við getum mótað okkur skoðun á þessum mikilvæga málaflokki.
Umhverfishópur Stykkishólms
Næstkomandi fimmtudagskvöld verður frítt í bíó í boði Umhverfishóps Stykkishólms og Náttúrustofu Vesturlands (10. febrúar kl. 20.00 á ráðhúsloftinu).
20. janúar 2005
Hrakinn snjótittlingur –
munið að gefa smáfuglunum!
Í morgun komu mæðgurnar Sunna Högnadóttir og Íris Huld Sigurbjörnsdóttir með snjótittling sem þær höfðu skotið skjólshúsi yfir. Sunna fann hann við húsvegg heimilis þeirra, þar sem hann bar sig fremur illa, og veitti honum gistingu síðustu nótt. Hann var settur í fuglabúr á Náttúrustofunni, þar sem hann hresstist brátt. Var honum því sleppt í birtingu og hefur hann því væntanlega brátt komist til félaga sinna.
Þegar jarðbönn eru líkt og nú, treysta smáfuglarnir á gjafir mannanna. Náttúrustofan skorar því á alla landsmenn að dreifa í garða sína fuglafræjum, kjötsagi eða öðrum mat sem fuglarnir geta nýtt sér.
12. janúar 2005
Talning
vetrarfugla á Snæfellsnesi
Nú er lokið árlegri talningu vetrarfugla, sem skipulögð er af Náttúrufræðistofnun Íslands. Náttúrustofa Vesturlands hefur frá árinu 2001 tekið þátt í verkefninu og talið vetrarfugla við Kolgrafafjörð á Snæfellsnesi (frá Eiði við Kolgrafafjörð að nyrðri brú yfir Hraunsfjörð).
Niðurstöður þessa árs má sjá í töflu sem hér fylgir. Samtals sást 21 tegund, sem er meira en fyrri ár (14-18 tegundir 2001-2004). Þrjár tegundir sáust í fyrsta skipti í talningu á þessu svæði: rjúpa, lómur og ógreindur svartfugl. Síðastnefndu tegundina tókst ekki að greina með vissu vegna fjarlægðar en um var að ræða stuttnefju, langvíu eða álku. Að öðru leyti voru niðurstöðurnar svipaðar og fyrri ár.
Gunnúlfsfell við Kolgrafafjörð í
vetrarbúningi
(ljósm. Róbert A. Stefánsson)
Sjaldgæfir fuglar í Stykkishólmi
Tvær fremur sjaldséðar fuglategundir, haftyrðill (Alle alle) og gráþröstur (Turdus pilaris), sáust í Stykkishólmi fyrir og um hátíðirnar. Högni Högnason fann aðframkominn haftyrðil í innkeyrslunni hjá sér við Silfurgötu þann 18. desember en fuglinn drapst undir mannahöndum skömmu síðar. Gráþrösturinn var hins vegar lifandi síðast þegar fréttist en Ann Linda Denner tilkynnti að hann hefði sést í garðinum hennar við Ásklif fyrir og um jólin.
Náttúrustofa Vesturlands tekur við upplýsingum um sjaldgæfa og aðra fugla á Vesturlandi. Þá er minnt á að Vetrarfuglatalningin á vegum Náttúrufræðistofnunar Íslands (http://www.ni.is/vetrarfugl) fer fram sunnudaginn 9. janúar.
29. nóvember 2004
Silkitoppa (Bombycilla garrulus) er árlegur vetrarflækingur á Íslandi. Í haust hefur þó borið óvenjulega mikið á þessum fallega fugli og hafa tilkynningar um einn eða fleiri fugla komið úr flestum landshlutum. Í sumum tilfellum hefur jafnvel verið um tugi fugla að ræða og hefur Yann Kolbeinsson, fuglaáhugamaður (http://www.hi.is/~yannk/index-eng.html), tekið þessar upplýsingar saman og áætlað að rúmlega 340 fuglar þessarar tegundar hafi sést á landinu í nóvember.
Silkitoppurnar koma að austan, þar sem þær
verpa í norðanverðu barrskógabeltinu. Mikil áraskipti eru í fjölda silkitoppu
hér á landi en líkt og t.d. krossnefir, koma silkitoppur stundum til V-Evrópu í
stórum hópum en önnur ár er tegundin mun
sjaldséðari. Þessi gerð fars hefur stundum verið nefnd rásfar og hefur helst
verið talin skýrast af fæðuskorti á vetrarstöðvunum eða jafnvel offjölgun í
stofni fuglanna, þótt frekari rannsóknir vanti til að staðfesta það.
Silkitoppan er fallegur fugl á stærð við stara. Síðustu vikur hafa 1-3 slíkar sést í Grundarfirði, þar sem neðri myndin var tekin (Guðjón Elisson). Efri myndina tók Gaukur Hjartarson á Húsavík. Sjá má að Gaukur hafði sett epli á grein sem þær sóttu í en einnig er algengt að sjá silkitoppur tína ber, ef einhver eru enn eftir, af runnum og trjám. Náttúrustofa Vesturlands tekur gjarnan við upplýsingum um silkitoppur og aðra sjaldgæfa jafnt sem algengari fugla.
Starfsfólk Náttúrustofu Vesturlands sótti um síðastliðna helgi ráðstefnuna “Líffræði – vaxandi vísindi”, sem Líffræðifélag Íslands og Líffræðistofnun Háskólans héldu í Öskju, náttúrufræðahúsi Háskóla Íslands. Um var að ræða glæsilega ráðstefnu með rúmlega 400 þátttakendum, þar sem um 240 íslensk rannsóknaverkefni voru kynnt. Einsdæmi er á heimsmælikvarða að allir líffræðingar heillrar þjóðar séu leiddir saman á þennan hátt. Kynnti Náttúrustofan þar áhugaverðar niðurstöður nokkurra rannsóknaverkefna sinna, þriggja um minka og eins um mengun í íslenska haferninum. Vöktu rannsóknirnar athygli bæði meðal gesta og fréttamanna. Starfsmaður Náttúrustofunnar hlaut jafnframt veglega viðurkenningu fyrir framlög sín.
Ný rannsókn á vegum Náttúrustofu
Vesturlands, Háskóla Íslands og Náttúrufræðistofnunar Íslands sýnir að íslenski
haförninn er talsvert mengaður af þrávirkum lífrænum efnum.
Örninn hefur verið alfriðaður í rúm 90 ár. Þrátt fyrir það er stofninn aðeins þriðjungur þess sem hann var á 19.öld. Hann er nú að ná sér aftur á strik en vöxturinn er þó mun hægari en í öðrum arnarstofnum í Evrópu. Erlendis hafa víða komið fram vísbendingar um að þrávirk lífræn mengunarefni hafi neikvæð áhrif á frjósemi ýmissa dýrategunda, þ.á.m. mannsins.
Ákveðið var að kanna hvort hægur vöxtur arnarstofnsins gæti að einhverju leyti skýrst af þessum efnum. Í því skyni var safnað fúleggjum arna og efnin mæld í þeim. Fyrstu niðurstöður eru sláandi, því sterk tengsl komu fram á milli varpárangurs einstakra arnarpara og efnastyrks í eggjum þeirra. Egg með háum efnastyrk komu að jafnaði frá arnarsetrum þar sem gengið hafði fremur illa að koma upp ungum á meðan egg með lágum styrk komu frá arnarsetrum þar sem varp hafði gengið vel á síðasta áratug.
Af einstökum efnum fannst mest af afleiðu skordýraeitursins DDT. Bannað hefur verið að nota efnið á Vesturlöndum í um þrjá áratugi og var það á sínum tíma sáralítið notað á Íslandi. Þetta tvennt sýnir annars vegar hversu þrávirk svona efni eru en hins vegar að þau flytjast langar leiðir með haf- og loftstraumum. Efnið er enn í notkun í fátækari löndum hitabeltisins. Þetta efni og önnur þrávirk lífræn mengunarefni valda því t.d. að ísbirnir á Svalbarða eru mjög margir ófrjóir og með veikt ónæmiskerfi. Það og þessar niðurstöður benda því til þess að efnin geti haft neikvæð áhrif á íslensk dýr ofarlega í fæðukeðjunni.
Stofnanirnar munu afla fleiri sýna og rannsaka þetta frekar.


Vistvænt heimilishald í kvöld kl. 20:00
|
13. október 2004
20. september 2004
25. ágúst 2004
25. ágúst 2004 Kóngasvarminn mættur í Stykkishólm á ný
23. júní 2004
23. júní 2004 Sjaldgæfur fiskur við Stykkishólm
22. júní 2004
25. maí 2004
24. maí 2004 Glókollurinn heldur áfram að breiðast út
11. maí 2004
3. maí 2004
21. apríl 2004
15. apríl 2004 Stofnun Umhverfishóps Stykkishólms
24. mars 2004
24. mars 2004
4. mars 2004 Skýrsla um mink við Kolgrafafjörð
3. mars 2004
24. nóvember 2003 Fiðrildið skrautygla í Stykkishólmi
11. nóvember 2003 1. október 2003
15. október 2003
30. sept 2003
26. ágúst 2003
20. ágúst 2003 Kóngasvarmar í Stykkishólmi
20. júní 2003 Smábátahöfnin í Stykkishólmi fær Bláfánann (frétt af heimasíðu Landverndar)
5. júní 2003
28. maí 2003
5. febrúar 2003
24. janúar 2003
23. janúar 2003 Skólaheimsókn á Náttúrustofuna
9. janúar 2003
4. desember 2002
29. nóvember 2002 164 minkar veiddir til merkingar
14. nóvember 2002
6. nóvember 2002
5. nóvember 2002
30. október 2002 Lítil mengun vegna frárennslis í Snæfellsbæ og Stykkishólmi
|
|
Náttúrustofa Vesturlands, Hafnargötu 3, 340 Stykkishólmi, s. 433-8121, Gsm 898-6638, NMT 855-0922, Fax 438-1705, nsv@nsv.is